Daniël van Loenen open kampioen

Zeven avonden en evenzoveel ronden duurde het eerste open kampioenschap in drie jaar, maar we hadden ook eerder kunnen stoppen als het alleen om het bepalen van de kampioen was gegaan. Al na de zesde ronde kon de leider in het klassement uitgeroepen worden tot overwinnaar. Met solide spel wist Daniël van Loenen elke partij te winnen, terwijl veel concurrenten punten morsten. De strijd om de tweede plaats liet echter tijdens de laatste ronde ook het nodige fraaie spel zien.

Wat dit jaar vooral van veel invloed was waren de byes. Het was dit jaar vooral een kampioenschap van byes, want de eindstand telt slechts 13 deelnemers van de 51 die alle ronden hebben gespeeld. Voor sommigen was dit geheel onbedoeld, want we telden ook drie verhinderingen wegens in contact geweest zijn met, of positief getest zijn voor, Covid, anderen tobden met andere klachten en dan gaat het snel. Maar desondanks zat het elke week vol en moest de kleine zaal ingezet worden voor de laagste borden.

De deelname van veel jonge spelers is hoopvol voor de toekomst. Eigen leden scoorden heel goed en konden zich meten met ervaren spelers en relatieve beginners. Meerdere deelnemers speelden partijen om aan de vereiste zeven te komen voor het bepalen van een beginrating, maar dat was van ondergeschikt belang. Daar kunnen sommige ervaren spelers die ik ken een voorbeeld aan nemen.

Bij de prijsuitreiking waren niet alle winnaars aanwezig en dat betekende doorschuiven naar de volgende in de ratinggroep, want opsturen doen we niet. De inkoop van Ben Spierings was echter als gewoonlijk 'right on the nail' en er was voor elk wat wils. Ook de inzet van hulpkrachten Hans Coenders en Bert Gerritsma is zeer op prijs gesteld, want dankzij hen konden deelnemers elke ronde spelen.

De eindstand en uitslagen zijn hier te vinden.